منازل سير و سلوك سير و سلوك متشكّل از سه سير كلى است كه عبارتند از : اوّل : « سير من الخلق الى الحق » ؛ بريدن از ماسوى الله براى پيوند به خداوند . دوّم : « سير من الحق فى الحق » ؛ ادامه و استمرار پيوند با خداى سبحان و سعى در تحكيم آن پيوند تا نيل به مقام آدميّت . سوّم : « سير من الحق الى الخلق » ؛ بازگشت به ميان خلق و اجتماع به منظور هدايت مردم ، پس از كامل شدن و رسيدن به مقام عبوديّت . سير اوّل حركت عرفانى انسان ، سير به سوى خداوند متعال است و در آن حركت بايد مسيرى باريك‌تر از مو و برنده‌تر از شمشير را بپيمايد تا به مطلوب برسد و خود اين سير ، داراى هفت منزل مىباشد . در واقع مىتوان گفت سير و سلوك داراى سه منزل كلّى است كه منزل اوّل آن داراى هفت منزل است و عمدهء اهداف سير و سلوك براى سالك عادى در همين هفت منزل تحقّق مىيابد . منازل بعدى كه مربوط به « سير من الحق فى الحق » و « سير من الحق الى الخلق » مىباشد ، پس از لقاء كه منزل هفتم از سير اوّل است طى خواهد شد و موضوع بحث كنونى ما نيست . آنچه در اين مباحث بدان پرداخته خواهد شد ، شرح منازل هفتگانه‌اى است كه استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى ( قدس سره ) مكرّراً در دروس اخلاقى خود مىفرمودند : چهل سال خون جگر مىخواهد كه انسان بتواند يكى از اين منازل را بپيمايد . منازل هفتگانه عبارتند از : منزل اوّل : يقظه ( بيدارى ) ؛ اين حركت از يقظه كه همان توجّه و تفكّر است شروع مىشود . اگر انسان خواب باشد مثل كرم ابريشم دور خودش را در اين دنيا مىتند و ارتباطش با ديگران قطع مىشود . پس منزل اوّل بيدارى است و اين همان توجّه است كه استاد بزرگوار ما علامه طباطبايى ( رحمه الله ) هنگام رحلت ، مرتب همين مسئله را متذكّر شدند و فرمودند توجّه ، توجّه ، توجّه . منزل دوّم : توبه ؛ در منزل دوّم بايد يك حالت پشيمانى در مقابل خداوند براى